به تیغم گر کشد دستش نگیرم                  وگر تیرم زند منت پذیرم

کمان ابرویت را گو بزن تیر                  که پیش دست و بازویت بمیرم

غم گیتی گر از پایم در آرد                     بجز ساغر که باشد دستگیرم

بر آی ای آفتاب صبح امید                      که در دست شب هجران اسیرم

به فریاد رس ای پیرخرابات                    به یک جرعه جوانم کن که پیرم

به گیسوی تو خوردم دوش سوگند             که من از پای تو سر بر نگیرم

                            بسوز این خرقه تقوی تو حافظ

                            که گر آتش شوم در وی نگیرم