تاريکی

  و من به انتظار پيکری شعله‌ور

      نگاهم را شعله می‌کشم

            و
          ساعت پايان نزديک می‌شود

کسی می‌خواند: 

      می‌نشينم به تو نگاه می‌کنم؛

                       سرت را بيرون بياور و 

           چون پرنده‌ای که نيست.

  عین‌القضاة من!