هجرانی

غم

   این جا نه

             که آن جاست

دل

       اما

            در سرمای این سیاه خانه می تپد.

در این غربت ناشاد

   یاسی ست اشتیاق

  که در فراسوهای طاقت می گذرد.

بادام بی مغزی می شکنیم

                        یاد یاران را

  و تلخای دوزخ

             در هر رگ مان می گذرد.