لحظه‌ای شاد، غمگین یا عادی. 

ایستایی است

وقتی مغز

مشترکِ در دسترسی نیست

اصرار بر ماندن است

دیوانه کسی است که به احترامِ شگفتیِ یک لحظه

من دیوانه نیستم

من دیوانه نیستم‌

عالي‌ترين خصيصه‌ي يك انسان متحول و متحرك آگاهي است. انسان آگاه به معني اعم، انساني است كه به علت و علل وقايع محيط خود در هر زمينه آگاهي دارد و چون با پيشينه و تغيير و تحول بعدي جميع امور آشناست هرگز شيفته‌ي ظواهر پر رنگ و جلال خيره‌كننده‌ي آن نمي‌شود، كه براي جلب توجه و گاه به منظور مردم‌فريبي آراسته مي‌گردد. انسان آگاه هيچ‌گاه تحت تأثير زر و زور و قدرت واقع نمي‌شود. به همين علت در ابراز عقيده و آرمان خود كه مصالح عمومي را در بر خواهد داشت هيچ‌گونه بيم و هراسي به خود راه نمي‌دهد، و با در نظر گرفتن آگاهي خود به آغاز و انجام وقايع، حتي از مرگ نيز نمي‌هراسد.

لغت عارف كه از عرفان يعني «آگاهي» مشتق شده است، همين معني را دارد. به همين جهت عارف را «آگاه» ناميده‌اند و عارف به شخصي مي‌گويند كه به جميع امور محيط خود اعم از مادي و معنوي آگاهي داشته باشد. آگاهي همواره توانايي را همراه دارد و شخص آگاه هميشه تواناست.

 و يا به گفته‌ي خواجه عبدالله انصاري عارف مشهور قرن پنجم هجري: «نور تجلي ناگاه آيد، ولي بر دل آگاه آيد» «سرمايه‌ي همه‌ي گناه‌ها جهل است و دليل همه‌ي نيكي‌ها آگاهي است».

بازم ولن  آمد

ولن همه رو مجبور میکنه یکم فکر کنن

نترسید یکم به اونیکه دوسش دارین فکر کنید

چنتا؟

همه آرزوه های خوب مال تو

هرچی که خاطره داریم مال من

منم حسرت با تو ما شدن

توی بدون من رها شدن

آخره غربت دنیا مگه نه

اول دو راه آشنا شدن

به تیغم گر کشد دستش نگیرم                  وگر تیرم زند منت پذیرم

کمان ابرویت را گو بزن تیر                  که پیش دست و بازویت بمیرم

غم گیتی گر از پایم در آرد                     بجز ساغر که باشد دستگیرم

بر آی ای آفتاب صبح امید                      که در دست شب هجران اسیرم

به فریاد رس ای پیرخرابات                    به یک جرعه جوانم کن که پیرم

به گیسوی تو خوردم دوش سوگند             که من از پای تو سر بر نگیرم

                            بسوز این خرقه تقوی تو حافظ

                            که گر آتش شوم در وی نگیرم

توی این دیاری که ما هستیم

عشق یه واژه ی غریبه

اگه من به نزدیک ترین کسم بگم عاشق شدم

یا تو به صمیمی ترین کست بگی به یکی دل بستی

توی این دیار جای برامون باقی نمی مونه

توی این دیار عشق جرم

عاشق فراری

معشوق محرومـه

.

.

.

به کسی نگو دوست دارم....

زن پرسید: "دوستم داری؟"

و خودش شنید:

 "تا آخر عمرت به پام می‌شینی؟

 تا وقتی پیر و زشت و بداخلاق بشم،

و با تموم اداهای تحمل ناپذیرم،

 با من می‌مونی تا ابد؟" 

مرد شنید:

 "تو این لحظه منو می‌خوای

؟

 میای از با هم بودن لذت ببریم،

 و بی اون که زنجیر به دست و پای هم ببندیم فعلاً خوش باشیم،

 تا هر وقت که هر دو دلمون بخواد؟"

و  جواب داد:    "آره." 

دعوت نامه ای به مراسم خودکشی دسته جمعی