عاشقانه

آن که می گوید دوست ات می دارم

خنیاگر غم گینی است

که آوازش را از دست داده است.

ای کاش عشق را

زبان سخن بود.

هزار کاکولی ی شاد

در چشمان توست

هزار قناری ی خاموش

در گلوی من.

عشق را

ای کاش زبان سخن بود.

آن که می گوید دوست ات می دارم

دل انده گین شبی است

که مه تاب اش را می جوید.

ای کاش عشق را

زبان سخن بود.

هزار آفتاب خندان در خرام توست

هزار ستاره ی گریان

در تمنای من.

عشق را

ای کاش زبان سخن بود.